Ikversie2.0

Beslissing voor “IK versie 2.0”

In mijn vorige blog schreef ik over de cocon waarin ik terecht kwam toen ik mijn kinderen kreeg: volle focus op mijn kleintjes, mijn nieuwe rol als moeder en alles wat daarbij komt kijken. Toen de jongste naar de basisschool ging, realiseerde ik me opeens dat ik mezelf niet zo goed meer kende. En ik nam de beslissing om eindelijk weer eens iets enkel en alleen puur voor mezelf te gaan doen!

De beslissing

Die beslissing waar het allemaal mee begon? Ik ging een NLP opleiding doen. Daarvoor was ik vijf keer een weekend van 3 dagen van huis. Daar moest dus wel het een en ander voor geregeld worden op het thuisfront. En weet je? Waar ik altijd heel goed was in het zelf opwerpen van bezwaren, merkte ik dat (nu ik de mogelijkheid van zo’n opleiding als een voldongen feit zag) veel van die bezwaren helemaal niet bestonden. Ik was zelf goed in de beren op de weg zien, maar nu ik met iets andere ogen keek, waren er helemaal geen beren. Ja, er waren wel wat hobbels die genomen moesten worden (opvang voor de kids op vrijdag), maar het viel allemaal reuze mee.

Whiteboard met inspiratie quotes
Mijn eigen whiteboard: ik ben fan van inspiratie quotes!

Ik heb enorm genoten van die weekenden weg van thuis, waarin ik echt voelde dat ik even niet de moeder of vrouw van was. Ik was daar gewoon Marion, gewoon alleen mezelf. Met al mijn ervaringen, herinneringen, gedachten, gevoelens en geschiedenis. Met alles wat mij mezelf maakt. En dat smaakte naar meer! Dus ik deed een vervolgopleiding NLP: weer vijf keer een weekend van drie dagen weg van huis. En langzaam veranderde er vanalles, omdat ik steeds meer ontdekte wie ik was, wat ik wilde en niet wilde, wat ik nodig had en nodig dacht te hebben. Het was een hele ontdekkingstocht, geen onbekend fenomeen zo rond je 40ste

IK versie 2.0

Thuis werd ik weer steeds meer mijn eigen persoon: ik deinde niet meer zomaar mee op de golven van de tijd maar had een eigen doel voor ogen. Ik nam gewoon ruimte die ik nodig had, ik ging een weekend per jaar heerlijk alleen (met wat boeken, goede muziek en lekker eten) een weekendje weg. Liet de boel de boel. En het thuisfront? Die vond dat best interessant. En leuk. En knap van me. En dat thuisfront werd erg blij van mijn ‘ik versie 2.0’.

Op mijn werk zocht ik ook steeds meer mijn eigen richting. Niet dat ik alles zomaar regelde en kon besluiten voor mezelf, maar noem het de voorzienigheid, karma, energie, whatever. In de praktijk kwam ik terecht in een heerlijke stroomversnelling: ik stapte in een geweldig, zelfsturend team, ik ben workshops gaan geven over omgaan met verandering en begeleidde ik een groep collega’s die een hele andere rol op zich mocht gaan nemen. En ik vond het heerlijk! Ik was in mijn element: ik kon oefenen, experimenteren en uitproberen met wat ik steeds leuker ging vinden. Dit alles was het gevolg van steeds beter weten wie ik nu was, wat ik wilde en keuzes in die richting maken.

wegwijzers
Wegwijzers: welke richting kies je?

En toen was er de directeur. Die me zei dat ik moest stoppen met workshops en begeleiden. Want al mijn capaciteit was nodig op mijn officiële, inhoudelijke functie. Ik heb gepraat als brugman, al mijn NLP-ervaring ingezet, systemisch gekeken naar de situatie, maar het mocht niet baten. Ik moest terug mijn hok in, zo voelde het mij. Dit was de ultieme test: dacht ik te weten wie ik was, wat ik wilde en waar mijn toekomst lag? Dan moest ik dat NU maar eens gaan bewijzen.

Nog een belangrijke beslissing

Om heel eerlijk te zijn: ik heb er geen slapeloze nachten van gehad. De beslissing was allang gemaakt en voor mij ook al duidelijk. Gesterkt en aangemoedigd door het thuisfront zag ik mijn toekomst heel helder. En die lag niet bij de organisatie en directeur waar ik werkte. Ik durfde te geloven in wat ik voelde waar ik heen moest, ik wist heel goed waar ik energie van krijg en waar ik op leeg liep. Dus ik koos. Ik koos 100% voor mezelf!

Landkaart met route
Welke route neem je?

Ik startte mijn bedrijf GroeiStof, zei mijn directeur en mijn geliefde team gedag en ik nam een ander pad. De richting op die goed voelde. “The road not taken” is een gedicht van Robert Frost dat ik tijdens mijn studie Engelse Letterkunde heb uitgeplozen en geanalyseerd. En is voor mij de afgelopen jaren een inspiratie:

"Two roads diverged in a wood, and I -
I took the one less traveled by,
and that has made all the difference!
"

Ik nam nu de voor mij minst gebaande weg. Natuurlijk hebben velen voor mij zo’n zelfde keuze gemaakt, maar ik had vier jaar geleden niet kunnen indenken dat ik zo’n andere wending aan mijn leven zou geven!

En het is enorm anders nu. Het is soms moeilijk, vaak onzeker, ik leer ontzettend veel en twijfel regelmatig. En toch voel ik aan alles dat dit voor mij de juiste weg is. Want als ik met mijn bedrijf bezig ben en wanneer ik voor een groep sta, voel ik aan alles dat dat de plek is waar ik nu hoor. En dat gevoel is goud waard!

En nu jij?

Uit de ‘kinder-cocon’ komen, zoeken naar je nieuwe zelf, die ontdekken, je richting bepalen, je pad uitstippelen en je gevoel volgen. Gedurende de afgelopen 10 jaar heb ik hierin heel veel geleerd, met vallen en opstaan. En het voelt zo goed! Herken jij je in mijn verhaal? Of in delen ervan? En wil je voor jezelf hiermee aan de slag? Zet de eerste kleine stap en download dan mijn e-book en schrijf je in voor mijn 2-wekelijkse updates. Ben je toe aan grotere stappen, dan kunnen we meteen aan de slag met mijn 1-op-1 traject “Ik versie 2.0”. Dan gaan we samen kijken naar wie jij nu  bent en welke stappen jij hierin concreet kunt zetten op weg naar jouw versie 2.0. Neem contact met me op voor een gratis sessie om te kijken wat ik voor je kan betekenen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *